جلال الدین محمد بلخی معروف به مولوی و مولانا و رومی (۶ ربیع الاول ۶۰۴، بلخ[۲]یا وخش[۳] ۵ جمادی الثانی ۶۷۲ هجری قمری، قونیه) (۱۵ مهر ۵۸۶ - ۴ دی ۶۵۲ هجری شمسی) از مشهورترین شاعرانایرانی تبار[۴][۵][۶][۷][۸][۹][۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]پارسی گوی است[۱۴][۱۵][۱۶][۱۷].[۱۸][۱۹]نام کامل وی «محمد ابن محمد ابن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می شده است. در قرن های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته اند. زبان مادری وی پارسی بوده است
علمی و فرهنگی...ما را در سایت علمی و فرهنگی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: سینا کلاهدوز
بازدید: 308